Cel konkursu

Celem konkursu jest przybliżenie osoby polskiego patrioty, którego 100-tną rocznicę śmierci obchodzimy w tym roku. Udział w konkursie o błogosławionym Honoracie Koźmińskim, kapucynie z Białej Podlaskiej to okazja, aby poznać żołnierza Niepokalanej, wiernego syna polskiej ziemi, zakonnika oddanego bez reszty tym, do których został posłany. Zapraszamy Cię do tego konkursu abyś zgłębił Jego niesamowitą sylwetkę i sytuację Polski w czasach w jakich żył błogosławiony zakonnik. Naszym celem jest byś poznał tego Niezłomnego kapucyna z przełomu dwóch wieków. Rok 2017 został ogłoszony przez Sejm i Kościół polski rokiem bł. Ojca Honorata. Pragniemy zatem by konkurs wpisany w ten czas propagował Obrońcę polskości, który nie walczył bronią, lecz różańcem i służbą przy kratkach konfesjonału. Chcemy byś zobaczył z jakiej pochodził rodziny, jak był wychowywany, gdzie i w jakich warunkach kształtował się jego niezłomny duch i umiłowanie Ojczyzny. Dzięki konkursowi chcemy kształtować w młodym pokoleniu wartości ewangeliczne, którymi żył błogosławiony Honorat Koźmiński i ducha autentycznego patriotyzmu.

Osoba i działalność bł. Honorata Koźmińskiego.

Honorat Koźmiński (imię z chrztu Wacław); ur. 16 października 1829 w Białej Podlaskiej, zm. 16 grudnia 1916 w Nowym Mieście nad Pilicą) – polski kapucyn, kapłan, założyciel wielu zgromadzeń zakonnych, błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego. Był drugim synem Stefana i Aleksandry z Kahlów. Do szkoły elementarnej uczęszczał w Białej Podlaskiej, a do gimnazjum w Płocku (dzisiejsze L.O. im. Marszałka Stanisława Małachowskiego). W czasie nauki przeżył kryzys religijny i stracił wiarę, którą odzyskał 15 sierpnia 1846. Ukończył gimnazjum w wieku niespełna 15 lat. Studiował na Wydziale Budownictwa w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie. Został aresztowany 23 kwietnia 1846 za udział w konspiracji antyrosyjskiej. Osadzony w X pawilonie Cytadeli Warszawskiej zachorował na tyfus. Został zwolniony 27 lutego 1847 ze względu na zły stan zdrowia. 21 grudnia 1848 wstąpił do zakonu kapucynów w Lubartowie. Święcenia kapłańskie przyjął 27 grudnia 1852 z rąk arcybiskupa warszawskiego Antoniego Fijałkowskiego i rozpoczął pracę duszpasterską w Warszawie. Po kasacie klasztoru kapucynów w Warszawie 1864 zamieszkał w Zakroczymiu, a w 1892-1916 w Nowym Mieście. W celu ominięcia zakazu rosyjskiego Koźmiński zaczął zakładać w Kongresówce ukryte zgromadzenia zakonne (niehabitowe), oparte na regule trzeciego zakonu św. Franciszka. 16 października 1988 r. Jan Paweł II dokonał jego beatyfikacji.

KALENDARIUM

Regulamin

PEŁNY ŻYCIORYS

Regulamin